Czy przysługuje renta bez lat pracy?

W życiu wielu młodych osób zdarzają się trudne sytuacje losowe, które uniemożliwiają im wykonywanie pracy zawodowej. Gdy brakuje środków do życia warto starać się o rentę socjalną.

Często się zdarza, że wielu młodych ludzi mimo chęci do pracy nie może jej wykonywać. W życiu istnieje bowiem wiele niespodziewanych, przykrych sytuacji, które potrafią w jednym momencie zrujnować całe nasze życie. Wśród wielu z nich z pewnością można wymienić, nieszczęśliwy wypadek czy poważną chorobę, która to uniemożliwia wykonywanie pracy zarobkowej. W takiej trudnej sytuacji często znajdują się młodzi, ambitni ludzie, którym to ze względu na brak wymaganego stażu pracy nie przysługuje renta chorobowa. Co wtedy zrobić? Czy przysługuje renta bez pracy? – takie oto pytania pojawiają się z ust tych osób, które znalazły się w niezwykle trudnej sytuacji życiowej.

Komu przysługuje renta socjalna?

Z myślą takich osobach ustawodawca stworzył świadczenie zwane rentą socjalną, która to przysługuje tylko i wyłącznie osobom pełnoletnim. Pełnoletność wiąże się tutaj z ukończeniem osiemnastego roku życia. Niemniej od tej zasady istnieje jednak jeden wyjątek. Otóż za osobę pełnoletnią uważa się również kobietę, która nie ukończyła jeszcze osiemnastu lat, ale ma więcej niż szesnaście lat i wyszła wcześniej za mąż.
Otrzymanie takiego świadczenia nie jest wcale takie proste. Zatem komu przysługuje renta socjalna? Otóż na takie świadczenie mogą liczyć jedynie takie osoby, które zostaną uznane tylko i wyłącznie za całkowicie niezdolne do pracy, a więc niezdolne do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej.

Kto orzeka o niezdolności o pracy?

Podobnie jak w przypadku rent chorobowych oceny stopnia niezdolności do pracy dokonuje lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W czasie wykonywania badania opiera się on przede wszystkim na dostarczonej mu przez pacjenta dokumentacji medycznej, która to dokładnie opisuje przebieg dotychczasowego leczenia oraz stan zdrowia osoby ubiegającej się o rentę socjalną. Podstawowym zadaniem lekarza orzecznika jest ocena, czy stan zdrowia chorego jest przeszkodą w wykonywaniu przez niego pracy zawodowej.
W sytuacji kiedy niezdolność do pracy jest trwała, wówczas to renta socjalna powinna zostać przyznana takiej osobie na stałe. Natomiast jeśli niezdolność do pracy jest czasowa, to wówczas renta socjalna jest przyznawana na pewien okres czasu.
Poza stwierdzeniem odpowiedniego stopnia niezdolności do pracy przed lekarzem orzecznikiem stoi jeszcze jedno zadanie. Otóż musi on dokładnie ocenić, kiedy rozpoczęła się choroba, której to skutkiem jest całkowita niezdolność do pracy.

Jakie trzeba spełnić warunki by otrzymać rentę socjalną?

Renta socjalna przysługuje tylko tym osobom, których choroba rozpoczęła się przed ukończeniem osiemnastego roku życia – czyli w trakcie trwania nauki w szkole lub podczas studiów, ale przed skończeniem dwudziestego piątego roku życia – czyli w czasie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. Renta socjalna przysługuje tylko wtedy, gdy choroba uniemożliwiająca wykonywanie jakichkolwiek zajęć powstała właśnie w tym czasie.
Pomimo spełnienia tych wszystkich wskazanych warunków renta socjalna nie może być przyznana takiej osobie, która to pobiera emeryturę, rentę z tytułu niezdolności do pracy, rentę inwalidzką lub strukturalną, świadczenie lub zasiłek przedemerytalny, nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, uposażenie dla osób w stanie spoczynku, czy rentę z zagranicy. Ponadto renta socjalna nie przysługuje osobie, która pobiera rentę rodzinną w wysokości przekraczającej dwieście procent najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy lub nieruchomość rolną o powierzchni użytków rolnych przekraczających łącznie pięć hektarów. CO więcej renta socjalna nie należy się osobie tymczasowo aresztowanej lub odbywającej karę pozbawienia wolności chyba że wymierzona kara odbywana jest w systemie dozoru elektronicznego. Ponadto więzień może wnioskować o kontynuowanie wypłaty renty socjalnej, w sytuacji gdy jest on samotny i nie ma ustalonego innego przychodu ani ustalonego prawa do renty rodzinnej oraz jest właścicielem mieszkania albo domu prywatnego bądź też ma spółdzielcze prawo do lokalu. W takim nieco skomplikowanym przypadku warunkiem kontynuowania wypłaty świadczenia jest pisemne zobowiązanie się więźnia do tego, że będzie on przeznaczał otrzymywane świadczenie na regulowanie rachunków ponoszonych za utrzymanie mieszkania. Ponadto osoba taka musi potwierdzić pisemnie, że w jego mieszkaniu nie przebywają inne osoby, które to mogłyby czynić tę powinność.

Jaka jest wysokość renty socjalnej?

Świadczenie to jest przyznawane w stałej wysokości. Do 31 maja 2018 roku wysokość renty socjalnej wynosiła 84 procent kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, natomiast od 1 czerwca 2018 roku świadczenie to wynosi 100 procent kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Obecnie jest to kwota 1029,80 zł brutto i kwota ta podlega corocznej waloryzacji.

Jak odwołać się od negatywnej decyzji ZUS w sprawie renty socjalnej?

Co prawda renta bez lat pracy przysługuje wyszczególnionych powyżej przypadkach, niemniej czasem może się zdarzyć, że lekarz orzecznik może podjąć negatywną decyzję o przyznaniu renty socjalnej. Jeśli osoba zainteresowana otrzymaniem takiego świadczenia nie jest zadowolona z tego, co orzekł lekarz orzecznik ZUS, wówczas to powinna w ciągu czternastu dni od otrzymania decyzji wnieść sprzeciw do komisji lekarskiej za pośrednictwem ZUS. Wówczas to odbędzie się kolejna komisja na którą to strona zainteresowana musi stawić się obowiązkowo. Istotnym argumentem, który może przekonać członków komisji lekarskiej do zmiany orzeczenia wydanego przez orzecznika ZUS jest dodatkowa dokumentacja medyczna, która to nie została wcześniej przedłożona lekarzowi orzecznikowi.
Jeśli decyzja komisji będzie ponownie negatywna, wówczas nie pozostaje nic innego jak odwołać się do sądu. Odwołanie od decyzji ZUS należy wnieść do organu sprawiedliwości w ciągu miesiąca od doręczenia decyzji z ZUS. Odwołanie do sądu zawsze wnosi się za pośrednictwem ZUS i wówczas to ubezpieczyciel ma 30 dni czasu na ewentualną zmianę swojego stanowiska. Jeśli jednak nie uchyli się swej decyzji to wówczas sprawa zostaje skierowana na drogę sądową.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *